San Xoan de Deus é o Santo do servizo, e do servizo en momentos difíciles, de angustia, cando o home parece que se atopa máis impotente.

Xoan de Deus non foi bombeiro porque o incendio levávao él dentro e ese lume non se pode apagar. E o que foi a súa vida de entrega e servizo, simbolízase nun incendio, porque ademáis foi real, no Hospital de Granada e alí dou a medida do seu amor ós homes, enfermos ou non, pero necesitados de auxilio en situacións extremas, que él se esforzou máis aló das posibilidades humanas por salvar ós necesitados.

Naceu en Monte Maior o Novo, o 8 de Marzo do ano 1.495. Xoan de Ávila, hoxe tamén Santo canonizado, estaba un día predicando en Granada, e Xoán de Deus escoitouno. En Granada, Xoán de Deus atopou  (había encontrado) o seu camiño, e en Granada, Xoán de Deus ía chegar tamén o final del, deixando a súa derradeira (huella) ____ por este mundo o 8 de marzo de 1.550.

A súa conversión foi sulminante, coma a de Paulo no camiño de Damasco. Repartiu canto tiña ós pobres, dedicouse a unha vida de austeridade e penitencia de tal maneira que ata o tiveron de tolo e o (recluyeron)___ no manicomio.

Decidiu volcar a súa vida en axuda dos enfermos e tolos. Funda a Orde dos Irmáns Hospitalarios, e comezan no Hospital de Granada, tamén fundada por él, a dedicarse de cheo a atender ós necesitados da cidade. E neste Hospital cuna da súa fundación, onde él estaba volcado na atención delicada ós enfermos, foi onde xurdeu o incendio que o consagraría como protector especial do Corpo de Bombeiros.

Non abonda con apagar os incendios, hai que ser consciente do servizo enorme que se fai ós homes, de ahí que a necesidade do sacrificio que esta profesión esixe nunca será suficientemente recompensada. Xoán de Deus víase compensado soamente pola posibilidade de axudar. De ser útil, de saber que era Deus quen o chamaba a este servizo. O Corpo de Bombeiros ten un bo defensor, un Santo patrono excepcional, cuias reliquias consérvanse en Granda, nunha furna (urna) de prata, con baixorrelieves, alusivos á súa xenerosa obra de amor ós homes coa asistencia nos Hospitais.

A pesares de ser o primeiro ano que non hai "pinchos" no parque, o que non faltou foi o partido de solteiros contra casados, (que gañaron os primeiros 4-3), e logo a misa na igrexa de Sab Xoan das Viñas.